Яралы язмыш...

Кечкенә чагында аңа абыйсы белән дошман камап алган Ленинградта җан асрарга туры килә. Бар тапкан ризыкны үз тамагыннан өзеп, балаларына биреп барган әти-әниләре ачлыктан үлә. Өч яшьлек

Людмила белән җиде яшьлек Владимир аларның чиксез мәхәббәте белән генә исән кала.

Эвакуация вакытында язмыш бертуганнарны аера. Людмила Чувашиядәге балалар йортына озатыла, аннары Үзбәкстанда кияүгә чыга, балалар үстерә. Соңрак үз тормышын корган балалары артыннан ияреп Башкортстанга күчә.

– Минем хатирәләрем балалар йортлары белән бәйле, блокада чорын  хәтерләмим. Абыем булганын да күптән түгел генә белдем, – дип сөйли Людмила үзенең якыннарын югалту турында.

Абыйсының чит илдә яшәүче кызы Ирина Рис, әтисе ягыннан туганнарын табу өчен, архивлардан мәгълүмат эзли башлаган. Шул рәвешле ул әтисенең сеңлесе Людмила булуын ачыклаган.

Чишмә районы хакимияте һәм ветераннар советы тәкъдиме буенча Людмила Сорокинага Ленинград блокадасында катнашучы статусы бирү өчен Ленинград өлкәсе губернаторына мөрәҗәгать җибәрелде һәм уңай җавап алынды.

– Гаделлек җиңүенә бик шатбыз, якташыбыз лаеклы статуска ия булды, – дип билгеләп үтте ветераннар советы рәисе Радик Әхмәдиев.

Хәзерге вакытта Людмила балалары белән яши, ә оныгы махсус хәрби операциядә катнаша. Ул Ватанны саклаучыларның барысының да җиңү белән тизрәк өйләренә кайтуын өмет итә.

Людмила Сорокина-ның язмышы күпме еллар үтүгә һәм аралар ераклыгына карамастан, гаилә бәйләнешләренең никадәр көчле булуы турында сөйли. Бу  адәм баласының иң катлаулы сынаулардан соң да алга, якты киләчәккә омтылуы, өмет өзмәве һәм тормыш корырга сәләтле булуының ачык мисалы.

Әлеге мәкалә безне барлык авырлыкларга карамастан, тормышның кадерен белергә, яхшы киләчәккә өмет итеп яшәргә дәртләндерә.